Przekaz emocji, intencji, myśli odzwierciedla się w naszym głosie i relacji z innymi. Czy zastanawialiśmy się, jaką siłę ma potęga głosu w naszym życiu? Praca z ludźmi, z bliskimi to ciąg relacji, od których zależy nasze szczęście i sukces ! Kogo tak naprawdę słuchamy? Czy treść wypowiadanych słów jest tak ważna? Czy istotą jest emocja w głosie, która decyduje o przebiegu rozmowy?. Dlaczego wyłączamy się, kiedy ktoś ma piskliwy głos, albo głos twardy, zmęczony, bezdźwięczny? Czy naprawdę mając przyjemny głos skazani jesteśmy na sukces?
Jest wiele pytań, odpowiedzi i sytuacji w życiu każdego z nas. To jak myślimy i czujemy wpływa na to jak mówimy, czy śpiewamy. Większość z nas nie lubi swojego głosu, najczęściej dlatego, że go nie zna i nie czuje. Wciąż brakuje nam akceptacji  siebie i miłości własnej. Niestety, często kierujemy się stereotypami w myśleniu : np.:  „Nie lubię swojego głosu” ma odniesienie do ” nie lubię samego siebie”. Pod brakiem akceptacji kryje się lęk, niepewność, zwątpienie i obniżony nastrój. Są to  emocje, które oddalają nas od wolności i szczęścia. Nasz Głos reprezentuje stan ducha, jest kanałem łączącym  wewnętrzny świat jednostki z otoczeniem. Pielęgnujmy przyjemne przeżycia, myślmy pozytywnie, bądźmy osadzeni w teraźniejszości i kreujmy brzmienie naszego głosu w wyobraźni. Od nas zależy czy zaprzyjaźnimy się z głosem. Dlaczego? Ponieważ cały wszechświat jest zbudowany z energii, my jesteśmy jego częścią. Dźwięk jest wibracją, energią akustyczną. Jesteśmy zbudowani z dźwięku. W naszych ciałach odgrywane są symfonie i poematy dźwiękowe. Pełni jesteśmy rytmu, każdy wewnętrzny układ naszego organizmu pracuje w pulsie z określoną częstotliwością. Rozwijając się w łonie matki odczuwamy dźwięki jej ciała i bicie jej serca. Poczucie dźwięku jest dla nas naturalne. Nie umiemy bez niego istnieć, jest jak oddech. Czy tę wibrację można rozbudzić, otworzyć, uświadomić sobie jej istnienie? Głos służy komunikacji i przepływowi emocji, jego nośnikiem jest ciało. Jeżeli ciało jest pełne blokad i napięć, jeśli nie masz z nim kontaktu, to Twój głos nie ma oparcia, dusi się, piszczy, lub odmawia współpracy. Przepływ energii i życie w  ciele jest zablokowane.  Kiedy oddalamy od siebie przyjemność, ciało blokuje się i napina, głos jest zduszony, zamknięty, jakby w kagańcu. Pojawiają się blokady w całym ciele, w takim stanie nie zagra ono dźwięków naszego „wyższego ja”.

Większość z nas lubi śpiewać, mimo, że nie lubi swojego głosu. Często się go wstydzi, nie wierzy w swoje możliwości, obawia się oceny innych, oraz porównuje swoje umiejętności z  „geniuszami wokalnymi” ale w jakim celu? Każdy z nas ma GŁOS i potencjał i MOŻE nauczyć się pracy GŁOSEM tak jak tabliczki mnożenia, czy sztuki pisania. Potrzebna jest Wiara, i chęć pracy wewnętrznej.
Dlaczego ucząc się prowadzenia samochodu na kursie prawa jazdy nie przerywamy nauki ponieważ nie manewrujemy samochodem tak jak mistrz Formuły 1 na pierwszej lekcji?. Mamy świadomość, że w miarę praktyki będziemy jeździć samochodem pewniej i sprawniej, aż dojdziemy do perfekcji. Dlaczego tak boimy się konfrontacji z własnym głosem?. Praca z głosem to proces nauki i poznania jak każdy proces dydaktyczny. Można powiedzieć, że śpiewając ugłaśniamy pragnienia naszego „ja” Kontynuując tę myśl : po wyśpiewaniu swoich pragnień jesteśmy lżejsi, szczęśliwsi, lepiej czujemy się we własnej skórze, z naszym „wewnętrznym głosem”.
Podczas pracy wokalnej zachodzi w organizmie wiele procesów. Pod wpływem dotlenienia organizmu rozluźniamy się i uwalniamy z napięć. Układy : krążenia,  nerwowy, trawienny aktywniej pracują i się harmonizują. W mózgu wyzwalają się hormony szczęścia. Aby osiągnąć stan równowagi, szczęścia, miłości pracujemy by odkryć  siebie „Osobę” w Tu i Teraz. Jest to droga by przeżyć i konfrontować się z wewnętrznym głosem. Intelekt podpowiada nam rozwiązania, myślenie analityczne, interpretację zdarzeń. Jest to wspaniałe, ale niekompletne. Śpiew, wibracja głosu dotyka naszej głębi i prawdy w nas istniejącej. Podczas procesu wokalnego kontaktujemy się z samym sobą. Nasze ciało jest mądre i prowadzi wibrację dźwięku do wewnętrznej integracji ciała, umysłu i serca. Jeżeli chcesz śpiewać – otwórz się na przeżycie, na przyjęcie Twojego dźwięku i zaprzyjaźnij się z nim, nawet jeśli pierwsze tony brzmią niepewnie, są niepełne i zamknięte. Twoja wola i wiara w możliwości i ukryty potencjał pomoże Ci uwolnić moc przez świadomą pracę głosem. Medytując, śpiewając pulsacyjne dźwięki wyciszysz się, napełnisz radością i miłością, popłyniesz do głębin natury, instynktów, emocji i wrażliwości. Odkrywając podłoże emocjonalne głosu uwolnisz siebie ! „DZIECKO” ze stereotypowych, sztywnych wdrukowanych zasad, nawyków, zachowań, programów. Dziecko to wrażliwość, dobro, swoboda, piękno emocji i miłość do siebie do świata, do życia. Pracując głosem uruchomisz afirmacje, twórcze, pozytywne myślenie, uregulujesz kondycję fizyczną i emocjonalną. Nasz prawdziwy głos odrzuca maskę, farbę i sztuczne, intelektualne brzmienie, by grać melodię naszego serca i duszy.

Czy Twój głos, podpowie, poprowadzi Cię do prawdy? , do pragnień? do istoty i celu, sensu życia? Tylko Ty możesz odpowiedzieć na to pytanie. Spróbuj !

Autor : Maja Sokołowska

Share This